Het was weer eens zover. Een retourtje dierenkliniek. Uiteraard buiten openingstijden, alsof de heren weten dat ze dan geen tijd hoeven door te brengen in de wachtruimte en geen andere dieren tegen zullen komen. Deze keer was mijn kater Ed weer eens aan de beurt met een hoofdwond en een bijpassend abces in de wang. Een feestje voor wie een...
Het was begin mei toen ik haar voor het eerst ontmoette. Een zonnige dag. Met een vriendin lag ik in mijn hangmat in mijn tuin te genieten van het weer, het gezelschap en de altijd welkome kop thee. Meer heb je niet nodig voor een middagje tot rust komen.
Het zware, gonzende gezoem paste perfect in het plaatje. Als...
"Het is hier een veilige omgeving." De docent sprak deze woorden uit tussen twee totaal ongerelateerde andere zinnen, kort na het voorstelrondje waarbij de groep van zo'n vijftien onbekenden aangegeven had hoe ze heetten en in één korte zin vertelden waarom ze zich voor deze schrijfworkshop hadden aangemeld. Direct volgend op de zin vertelde ze dat...
Vroeger, toen ik nog jong was en mensen me nog vroegen wat ik later wilde worden, was lange tijd mijn antwoord: Midas Dekkers. En nee, ik voelde me geen norse oude man in het lichaam van een jong meisje. Maar de natuur en de biologie interesseerden me enorm, evenals de link met het bijzondere menselijke gedrag dat altijd zoveel vragen...
Ik hou van de ochtend. Misschien nog wel meer dan van de avond, maar dat weet ik niet zeker. De avond is meer voor "samen". Daar hou ik ook erg van. Maar de ochtend is voor mij. Voor mij alleen. Voor mij en de wereld. Vroeg in de morgen, wanneer de zon langzaam opkomt en de vogels beginnen te zingen,...
"Bestaat dat echt? Mensen die hun leven op orde hebben en waarbij alles goed gaat? Dat kan toch helemaal niet? Die mensen liegen toch gewoon?"
"Waarom kun je niet gewoon leuk meedoen, net als alle anderen?" Deze vraag vingen mijn oren op terwijl ik met mijn volle boodschappentas door de wijk terug naar huis liep. De woorden, door een moederpersoon uitgesproken tegen een kind van een jaar of 7, veroorzaakten voorbij mijn oren lichte trillingen in mijn hersenen en mogelijk enkele grijze...
Het vierkante lapje stof ligt voor me op tafel. Een restant van de schone was die ik netjes opgevouwen richting de daarvoor bestemde kastjes en plankjes gebracht heb. Dit laatste exemplaar, een wit-grijs gestreepte met een drietal gaatjes erin, ligt over mijn nieuwe tekentablet heen, waar ik nog een opberghoes voor moet kopen. De gaten zijn niet...
Vorige week heb ik geen hersenspin online gezet. Ze waren er wel, hoor. Het krioelde zoals altijd gezellig door in mijn hoofd. Ook heb ik mijn spinnen wel uitgelaten. Zes verhalen ben ik gestart en één daarvan heb ik ook daadwerkelijk afgemaakt. Maar toen ik uitgeschreven was, voelde het ineens niet meer zo goed. "Ga ik dit online zetten?", vroeg...
De griep heeft me geveld. Als een geolied verhuizersteam heeft het mijn laatste restjes charme tot op de laatste kruimel weggevoerd in kartonnen dozen en vervangen voor tonnen vol snot, slijm en zweet. Alles vanaf mijn middenrif zit vol. De druk op mijn longen en ogen en neus doet vermoeden dat een dezer dagen het geheel zal exploderen. Wee degene...